Happy Shrimp in Rotterdam is falliet. Een traag op gang komende productie en een te hoge verkoopprijs betekenden het einde van deze duurzame gambakwekerij. Aldus Marcel van Breda, directeur van Schmidt Zeevis Rotterdam, aan Zestz. ‘Anderhalve week geleden kregen we bericht dat het faillissement voor Happy Shrimp was aangevraagd,’ vertelt Van Breda. Zijn bedrijf verzorgde voor de kwekerij de marketing, verkoop en distributie.

Verse gamba’s
Happy Shrimp op de Maasvlakte in Rotterdam was de eerste gambakwekerij in Nederland. En ook nog eens biologisch en duurzaam: de kweekbaden voor de gamba’s werden verwarmd met de restwarmte van de elektriciteitscentrale E.ON. De kwekerij maakte het voor het eerst mogelijk verse gamba’s aan restaurant en consument te leveren. Maar de productie ging niet van een leien dankje. Bij de opening in september 2006 had Happy Shrimp zijn zaakjes nog niet op orde. Gasten kregen (diepgevroren) ‘delicious gamba’s’ uit Aruba.

‘Het is goed mis’
Een jaar later, in september 2007, berichtte Het Financieele Dagblad dat het goed mis was met het Rotterdamse paradepaardje. Mede-oprichter Gilbert Curtessi gaf in een reactie op Zestz uitleg. ‘De oorzaken voor het hogere aanloopverlies’ waren volgens hem te wijten aan vertragingen in de bouw. De verkoop van de gamba’s kwam uiteindelijk pas in januari 2008 op gang, tien maanden later dan gepland, aldus Curtessi.

Rolls-Royce
De traag op gang komende productie was dus één belemmerde factor om het bedrijf te laten bloeien. De prijs van de gamba’s was nummer twee. ‘Die prijs was al rond 2004/2005 gecalculeerd,’ zegt Marcel van Breda. Voor het instorten van de dollarkoers. ‘Voor de gamba’s van Happy Shrimp moest je algauw 15 euro per kilo méér neertellen dan voor de diepvriesvariant. Kijk, iedereen wil graag Rolls-Royce rijden, maar het prijskaartje is ook niet onbelangrijk. Vanuit de restaurantwereld bestond er zeker belangstelling voor de verse gamba’s, maar in deze tijden koos men toch liever voor zijn goedkopere diepgevroren soortgenoot.’

© Zestz / Ronald de Nijs 2009

Slijter Petra de Boevere en stokerij Rutte & Zn ontwikkelden een jenever met zilte zeewiersmaak. ‘Heerlijk bij oesters en Hollandse Nieuwe.’
Wie de zeeuwierjenever (nee, geen tikfout) wil proeven, is welkom bij Slijterij Wijnhandel de Vuurtoren in Breskens. Petra de Boevere, eigenaresse en bedenkster van deze nieuwe jeneversoort, laat geïnteresseerden in haar proeflokaal graag een slokje proeven. Een heel klein slokje zelfs, want ze heeft op dit moment alleen een proefflesje. Over een paar weken arriveert de eerste voorraad flessen voor de verkoop.

Edwin Vinke
Topkok Edwin Vinke van de Kromme Watergang in het Zeeuwse plaatsje Hoofdplaat is een van de weinigen die het drankje al geproefd hebben. ‘Hij schenkt de jenever inmiddels bij zijn cocktailoesters en Hollandse Nieuwe,’ vertelt De Boevere aan Zestz. ‘Uit een ongeëtiketteerde fles. Hij wilde het per se al op de kaart hebben.’

Turf
Hoe is De Boevere, op internet beter bekend als het Meisje van de Slijterij, op het idee gekomen? ‘Op de Schotse eilanden gebruikt men lokale turf gebruikt om whisky te stoken. In die turf bevindt zich fossiel zeewier, wat de whisky die typische zilte geur en smaak geeft. In Nederland drinken we deze whisky’s steeds vaker bij oesters en andere Zeeuwse zaligheden. Maar we kunnen zelf toch ook wel zo’n destilaat maken, dacht ik.’

Ambachtelijk
Toch bleek het niet zo gemakkelijk om een producent te vinden. ‘Ik had wel vaker bij distillateurs het idee voor een zeewierjenever geopperd, maar had niet echt het idee serieus te worden genomen.’ Totdat ze in september 2008 te gast was bij Rutte & Zn in Dordrecht, waar nog altijd ambachtelijke jenevers van hoge kwaliteit worden gestookt. ‘Rutte toonde zich wel enthousiast.’

Japanse zeewier
Voor het belangrijkste ingrediënt, de zeewiertinctuur, gebruikt men de Japanse zeerwiersoort Kombu. ‘Kombu heeft aromatische eigenschappen en constante kwaliteit,’ verklaart De Boevere. Ze hoopt dat in de toekomst zeewier uit de eigen streek verwerkt kan worden. Om het een extra Zeeuws tintje te geven.

Zilte zeegeur
‘Jenever associëren we in Nederland vaak met oudbollig en een spiritussmaak,’ verzucht De Boevere. ‘Maar er is zo veel meer. Mooie ambachtelijke jenevers van hoge kwaliteit, die in kleine edities verschijnen.’ Daar komt nu zeeuwierjenever bij. ‘Laat het vijf minuten in je glas ademen. Snuif de zilte zeegeur op en je waant aan het Zeeuwse strand,’ aldus de bedenkster. Of kijk over onze landsgrenzen heen - en eet er sushi’s bij.

Zeeuwierjenever is vanaf half juli verkrijgbaar in een 0,7 liter kelderfles en in een 0,2 liter proeffles.

© Zestz / Ronald de Nijs 2009

Het verdere culinaire nieuws van afgelopen week, met onder meer: Jackson maakte historisch Pepsi-spotje en Ster-restaurant Le Marron krijgt zusje.

-> Jackson maakte historisch Pepsi-spotje
King of Pop Michael Jackson brak de reclamewereld open voor popartiesten. Ook met zijn Pepsi-commercials schreef de donderdag overleden zanger geschiedenis. Ook al was de zanger maar een paar seconden in beeld.

-> Ster-restaurant Le Marron krijgt zusje
Het Michelinster-restaurant Le Marron in Malden krijgt een zusje. Op zondag 5 juli wordt in het pand van Le Marron aan de Raadhuisstraat de brasserie 2ND Food&Wine geopend. Het eethuis mikt op een breed publiek met een betaalbare menukaart.

-> Geen Michelingids voor Los Angeles en Las Vegas

In 2010 verschijnt er geen stedengids voor Los Angeles en Las Vegas. Het Franse bedrijf Michelin zegt de uitgaven tijdelijk te stoppen. De gidsen voor zowel New York als San Francisco blijven echter verschijnen. Eerder trok Michelingids zich terug uit Oostenrijk.

-> Segafredo opent derde koffiebar in Nederland
Segafredo Espresso opent op 2 juli zijn derde franchisevestiging in Nederland. In Amsterdam-Noord komt deze zaak in het nieuwe winkelcentrum Boven ‘t IJ.

-> Zondagopening supers treft horeca
Meer dan 11.000 arbeidsplaatsen in de horeca verdwijnen, wanneer landelijk supermarkten op zondag de deuren mogen openen. Dit blijkt uit een berekening van het FoodService Instituut Nederland (FSIN).
Rien de Koning, onderzoeksdirecteur van Foodstep uit Wageningen, trekt deze hoge cijfers in twijfel.

-> ‘Dramatisch dieptepunt voor inkomens boeren en tuinders’
Boeren en tuinders worden nu ook zwaar geraakt door de economische recessie. In 2008 zagen ze hun inkomen enorm teruglopen, maar ook in de eerste helft van 2009 daalden hun verdiensten. Om de huidige zeer moeilijke periode door te komen, moeten de ondernemers de bedrijfskosten nu maximaal verminderen.

-> Indiërs vertrouwen massaal op Pizza Hut
Voor het vijfde jaar is Pizza Hut het meest vertrouwde voedselmerk in India. De keten is de enige voedselverstrekker in de top 20 vertrouwde dienstverlenende bedrijven in India. De keten kwam onlangs nog in het nieuws omdat het zijn naam zou hebben gewijzigd in The Hut.

© Zestz 2009

Na Yokoo en Bernisse Molen heeft nu ook restaurant La Vilette de deuren gesloten.
Persoonlijke omstandigheden en de kredietcrisis hebben eigenaresse Ingrid Hörster de das om gedaan, schrijft het AD. In 1995 had Hörster samen met haar partner Fred Mustert het restaurant overgenomen. Acht jaar later zagen ze hun werk bekroond met een Michelinster. Maar in 2007 scheidde het stel en moest Hörster Fred Mustert - ‘voor de hoofdprijs’ - uitkopen. En alsof dat allemaal niet genoeg was, verloor het restaurant door wisselingen van chefkoks in november 2008 ook nog eens zijn ster. Tel daar nog de gevolgen van de kredietcrisis bij op en Hörster zag geen andere mogelijkheid dan La Vilette te sluiten.

© Zestz 2009

Franse werknemers kunnen hun lunchbon binnenkort ook voor groente en fruit inwisselen. Dat meldt AGF.nl. Of de restaurants blij met deze beslissing zijn, valt te betwijfelen. Tot nu toe konden Franse werknemers hun Cheque Déjeuner alleen inleveren bij restaurants. Deze lunchbon kunnen werkgevers als secundaire arbeidsvoorwaarde aan hun personeel geven. Maar straks is de bon ook geldig bij bijna 15.000 groente- en fruitzaken. Hieraan ging een wetswijziging vooraf, die zowel door de Franse Tweede kamer als door de Senaat moest worden goedgekeurd. Zo wil men de werknemers in Frankrijk helpen om de dagelijks aanbevolen vijf stuks groenten en fruit te halen, schrijft AGF.nl.

© Zestz 2009

In Herman den Blijkers’ tv-programma ‘Herrie aan de Horizon’ moesten kandidaten een recept maken met zeeschildpad. Het Wereld Natuur Fonds (WNF) reageert geschokt. Het gaat hier om een bedreigde diersoort.
In de uitzending van Herrie aan de Horizon, uitgezonden op dinsdag 23 juni, kookten de deelnemers groene zeeschildpad die gekweekt is op een zeeschildpaddenboerderij op de Kaaimaneilanden in het Caribisch gebied. Zeeschildpadden behoren tot de meest bedreigde diersoorten ter wereld. Het WNF vindt het eten van deze bedreigde diersoort ongepast en neemt uitdrukkelijk afstand van de suggestie dat het eten van gekweekte zeeschildpad niet slecht is voor de natuur.

‘Commercieel gebruik in Nederland strikt verboden’
‘Zeeschildpad eten is misschien wel toegestaan op de Kaaimaneilanden, maar de uitvoer naar en het commercieel gebruik in de EU en Nederland is strikt verboden!’ schrijft het WNF op haar website. ‘Promotie van het eten van zeeschildpadden op de Nederlandse televisie geeft dus een totaal verkeerd signaal. Het zet de kijker op het verkeerde been, terwijl natuurbeschermers met steun van hun achterban zich al jaren inzetten voor het behoud van deze diersoort.’

‘Geen kookprogramma maar realityserie’
In een officiële verklaring laat RTL Nederland woensdag 24 juni weten de bezorgdheid van het WNF te begrijpen, meldt RTL Boulevard. Wel wil de zender bestrijden dat het programma een promotie is voor het eten van bedreigde diersoorten. ‘Herrie aan de Horizon’ is volgens haar geen kookprogramma, maar een realityserie. Tijdens een reis door het Caribisch gebied gaan kookhobbyisten met elkaar de strijd aan. Naast dit wedstrijdelement wil het programma een beeld scheppen van verschillende Caribische en lokale gebruiken.

Foto: deeje

© Zestz 2009

Restaurant Kaatje bij de Sluis (een Michelinster) en teler Eef Maassen promoten gezamenlijk biologische smaaktomaatjes.
Vanaf deze week prijken op ‘bonbonachtige’ doosjes de gezichten van kasteler Eef Maassen en Peter Postma en Harald Hovenkamp, respectievelijk chef-kok en gastheer van Kaatje bij de Sluis te Blokzijl. De inhoud van het doosje: biologische Piccolo smaaktomaten. Het zijn niet alleen een van de kleinste, maar ook een van de meest smaakvolle tomaten, aldus chefkok Peter Postma. Piccolo’s vind je bij een groot aantal natuurvoedingswinkels in Nederland, waaronder Gimsel in de Groene Passage te Rotterdam.

© Zestz 2009

De afgelopen weken doken er in de internationale media berichten op over een nieuwe naam: The Hut. Pizza Hut drukt het nieuws de kop in. In een persbericht van 19 juni meldt het bedrijf: ‘Pizza Hut zal zijn naam niet veranderen. We zijn trots op deze naam en haar erfgoed en blijven doorgaan onder de naam Pizza Hut,’ aldus Brian Niccol, directeur marketing van Pizza Hut. Maar: ‘We gebruiken “The Hut” in een paar van onze marketinguitingen.’

Pizzadozen
De verwarring in de media is enigszins te begrijpen. In januari 2009 schreef Nation’s Restaurant News al over de nieuwe naam. Sinds herfst 2008 experimenteert het bedrijf namelijk met The Hut op filialen in onder andere Dallas. Ook siert deze naam voortaan alle verpakkingen. Marketingdirecteur Brian Niccol vertelde een paar maanden later in Brandweek dat het bedrijf zijn online en mobiele activiteiten wil uitbreiden. De kortere naam zou volgens hem goed passen bij de ‘mobieltjesgeneratie’.

Pasta Hut
En over een naamswijziging gesproken: in oktober 2008 maakte de Britse tak van Pizza Hut bekend haar naam te veranderen in Pasta Hut. De Amerikaanse hoogste baas van Pizza Hut verklaarde later dat de naamswijziging een reclamestunt betrof voor de nieuwe pastagerechten. Zijn Britse collega’s ontkenden dit nieuws. Ze zouden de oude naam op verzoek van de klanten uit de kast hebben gehaald en de rebranding hebben teruggedraaid.

Familierestaurant
Als Pizza Hut echt een familierestaurant wil zijn, dan moet het ophouden zich druk te maken over zijn naam, schrijft Marketingweek. Laten ze zich richten op de echt belangrijke zaken, zoals de natuurlijke ingrediënten die voortaan voor de pizza’s worden gebruikt. En dat ouders met een gerust hart hun kinderen naar dit relatief laaggeprijsde restaurant kunnen meenemen.

© Zestz 2009

Foodtrendwatcher Marjan Ippel voedt Zestz met nieuw foodlingo. Deze week: wild.
We herinneren ons de tijd dat ‘wild’ nog stond voor gevaarlijke brulbeesten in de bushes van Afrika en omstreken. Of anders in ieder geval voor de hazen, patrijzen en zwijnen die niet achter een hekje woonden. Maar nu staat vrijwel de hele wereld achter hekjes en leven wilde zwijnen in ons land van merkzwerfafval. En dus heet het tegenwoordig al ‘wild’ als het eten niet direct traceerbaar uit een pakje of zakje komt. En zelfs strikt vegetarisch is. ‘Wild’ is deze basic terug-tot-de-natuurzomer de meest gewilde term in food: We eten geen borage, maar wilde borage (komkommerkruid). We maken geen soep van brandnetel, maar van in het wild geplukte brandnetel. En we serveren niet zomaar een pesto, maar eentje van wilde paardenbloemen, dito snijbiet, oregano en venkel. Kortom, een wilde pesto. Helemaal wild maken het de stadsbewoners. Zij hebben het over de ‘wilde keuken’ en bedoelen daarmee voedsel geraapt in de ‘wilde stadsnatuur’. Eufemisme voor: langs snelweg, spoorbaan, industrieterrein, luchthaven of koopgoot. Veel wilder moet het niet worden.

Beeld: wilde urban salade van geraapte wilde snijbiet, venkel, kamille, borage, mosterdblad en walnoten (Foto: Talkin’ Food®)

© Zestz 2009

Powered by: Talkin’ Food, je personal foodtrendshopper

Op bruiloften in bepaalde delen van Amerika vind je geen bruidstaart. In plaats daarvan kunnen gasten zich tegoed doen aan een buffet met koekjes.
Dit gebruik gaat terug terug tot immigranten, vooral Italianen, Oost-Europeanen en Grieken, die werkten in de staalmijnen. Ze hadden in Pennsylvania en Ohio misschien geen geld voor een bruidstaart, zegt Liz Nohra in het Amerikaanse culinaire blad Gourmet. Nohra maakte een paar jaar geleden voor het plaatselijke museum van Youngstown in de staat Ohio een tentoonstelling over het fenomeen koekjesbuffet.

15.000 stuks
Het maken van een koekjesbuffet in de Our Lady of Mount Carmel-kerk in Youngstown kan wel een hele dag in beslag nemen, aldus Lou Fusillo die zich bezighoudt met de catering in de kerk. Het record staat volgens hem op 15.000 stuks.

Familierecepten
De familie van de bruid bakt gewoonlijk de koekjes, maar iedereen kan meedoen. De bakkers kunnen scoren als ze bite-sized lekkernijen maken volgens familierecept. En ook geldt: hoe moeilijker te bereiden, hoe beter. Het meest gewild is de ladyflock, een hoorntje van deeg, gevuld met een zachte romige vulling.

Gebruik verspreidt zich over Amerika
Het gebruik van het koekjesbuffet verspreidt zich nu over heel Amerika, zegt Nohra. En ze heeft een dergelijke tafel niet alleen gespot op bruiloften, maar ook op diploma-uitreikingen, bij feestjes voor een toekomstige bruid of een pasgeboren baby, het doopsel en verjaardagen.

Foto: someToast

© Zestz 2009